Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

ΤΡΕΙΣ ΑΝΔΡΕΣ ΚΛΑΙΓΑΝ ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ

Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ!!!


ΠΕΜΠΤΗ  31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011

    Όταν είδε την παραπάνω ημερομηνία, στο ημερολόγιό του το πρωί στο γραφείο, είδε παράλληλα ότι είχε γραμμένο ανάμεσα στα άλλα πως στις 10 πμ έπρεπε να πάει στην Τράπεζά του για να κουβεντιάσει με τον υπεύθυνο των δανείων για μείωση του επιτοκίου.  Μετά, θα περνούσε από τον  οπτικό να πάρει τα γυαλιά του επιδιορθωμένα μιας και ο μικρός του εγγονός τα ξεχαρβάλωσε πατώντας τα χάμω για να τα ...ισιώσει. Του φαίνονταν στραβά φαίνεται!
    Ο ψηλός ηλικιωμένος κύριος με το λευκό κοντοκουρεμένο μούσι αποφάσισε να πάει με τα πόδια, παρόλο που ο καιρός δεν ήταν καλός εκείνη την τελευταία μέρα του Μάρτη. Θα έκανε όμως ένα καλό, γρήγορο περπάτημα από το μαγαζί του μέχρι την κεντρική πλατεία του Χαλανδρίου όπου βρίσκονταν και η τράπεζα και ο οπτικός. 
    Φόρεσε λοιπόν το μπουφάν του, και ξεκίνησε! Πάντοτε όποτε είχε άγχος ένα γρήγορο  περπάτημα που ανεβάζει τους σφυγμούς τον  βοηθούσε να το διώξει. 
Βγαίνοντας από το μαγαζί ακούει την γυναίκα του που φωνάζει:
     «Να προσέχεις που πατάς. Μη ξεχνάς πως δε φοράς γυαλιά.»
  «Καλά, καλά» είπε και έφυγε μουρμουρίζοντας για την σχολαστικότητα των γυναικών. «Μα  τι είμαι; Μωρό  είμαι;» σκέφτηκε.
    Με την Τράπεζα δεν είχε πολλά να πει. Απλώς ήθελε να τους δώσει να καταλάβουν πως επέμενε να του μειώσουν το επιτόκιο για το δάνειο κεφαλαίου κίνησης τουλάχιστον κατά δυο μονάδες ή θα πήγαινε σε άλλη τράπεζα. Ο υπεύθυνος - ένας συμπαθητικός και πολύ εξυπηρετικός υπάλληλος- του υποσχέθηκε ότι το  έβλεπε θετικά και  ότι θα μεταβιβάσει το αίτημα του στα κεντρικά.  
    Έφυγε από την τράπεζα και πήγε στον οπτικό καμιά διακοσαριά μέτρα πιο πέρα. Έκανε λίγη ψύχρα. Αλλά  το κρύο του άρεσε  και τον βοηθούσε  να περπατάει πιο ζωηρά. Μπήκε στον μικρό μοντέρνο χώρο του καταστήματος και αμέσως μόλις τον  είδε η ιδιοκτήτρια  του είπε χαμογελώντας πλατιά ότι είχε περάσει νωρίτερα και ο γαμπρός του για να πάει κάτι γυαλιά ηλίου. Επειδή δε και η κόρη του αλλά και ο γαμπρός του είναι ηθοποιοί γνωστοί τυγχάνει  κι αυτός καλής εξυπηρέτησης.... από σπόντα.  Ή μπορεί και το λευκό του μουσάκι να ενέπνεε σεβασμό... 
    Του φέρανε τα γυαλιά του επισκευασμένα. Τα φόρεσε μπροστά στον καθρέφτη, κάνανε μερικά σφιξίματα απ' εδώ μερικά ανοίγματα απ'  εκεί και όταν ένιωσε ικανοποιημένος, πλήρωσε και βγήκε.
    Μόλις έκανε τα πρώτα του βήματα στο πεζοδρόμιο ένιωσε σαν έβλεπε το έδαφος πιο ψηλά. «Εμ βέβαια τόσες μέρες χωρίς γυαλιά ξεσυνήθισαν τα μάτια μου» σκέφτηκε και συνέχισε.     Ψιχάλιζε ελαφρά. Ξεκίνησε πάλι για το μαγαζί νοιώθοντας πάντως κάπως παράξενα με αυτή την αίσθηση του δρόμου να μοιάζει πιο κοντά στα μάτια του.  Άνοιξε τον βηματισμό του και βάλθηκε να κάνει μια καλή πεζοπορία για να δουλέψει η καρδιά ζωηρά και να ανέβει ο μεταβολισμός του. 
    Νευρίαζε όπως πάντα με κείνους που πάρκαραν τα αμάξια τους στα πεζοδρόμια, και τον ανάγκαζαν να κάνει ζιγκ-ζαγκ  στα ήδη κακοτράχαλα, απαράδεκτα πεζοδρόμια με τις ξεχαρβαλωμένες πλάκες.
    Όταν έφτασε στο κέντρο της πλατείας όπου ήταν και οι καφετέριες η μια μετά την άλλη, εκεί άνοιξε το βηματισμό του ακόμη πιο πολύ.  Είχε αρχίσει να νιώθει εκείνη την ευφορία  που ένιωθε πάντοτε όταν έβλεπε ότι ακόμη και τώρα στα εξήντα επτά του πια, μπορούσε να πηγαίνει σαν πενηντάρης όταν........ δεν υπολόγισε σωστά το ύψος μια πλάκας που η άκρη της εξείχε, και σκοντάφτοντας πάνω της έπεσε. Με τα χέρια του προσπάθησε να μειώσει την ορμή της πτώσης αλλά ήταν τόσο μεγάλη η ταχύτητα του που βρέθηκε  πέφτοντας να σέρνεται στο πεζοδρόμιο και σταματάει με το κεφάλι ελάχιστα εκατοστά  από μια κολόνα της ΔΕΗ.  Δεν ένιωσε κανένα πόνο εκείνη την στιγμή, παρά μόνο ντροπή. Χωρίς να λογαριάσει τίποτα έκανε να σηκωθεί. Τότε ένιωσε έναν οξύτατο  πόνο στο δεξί γόνατο και ένα φοβερό σφάχτη στην μέση, στο σημείο που πριν χρόνια είχε χειρουργηθεί. 
    Παρόλα αυτά δεν δεχόταν μέσα του την εικόνα του πεσμένου ηλικιωμένου άνδρα και προσπάθησε πάλι να σηκωθεί. Δεν ήταν καθόλου εύκολο.  Κάποια στιγμή είδε να τρέχει προς το μέρος του ένας ψηλός άνδρας με φόρμα. Μόλις έφτασε από πάνω του έσκυψε και τον έπιασε από τα χέρια.  Αργα- αργά και πολύ απαλά τον σήκωσε. 
Ο ηλικιωμένος με το λευκό μούσι στάθηκε όρθιος νοιώθοντας να πονάει όλο του κορμί. 
    «Πονάτε; » ρώτησε ο νέος άνδρας
Πριν προλάβει να απαντήσει, ένας άλλος άνδρας πιο μεγάλος από τον μουσάτο, ντυμένος άψογα με κουστούμι, γραβάτα, καπέλο και καμηλό παλτό  από πάνω, πλησίασε και μόλις είδε τον μουσάτο με το μπουφάν να στηρίζεται στον νεώτερο άνδρα, φώναξε:
    «Ξέρεις ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος Κώστα;» 
    «Όχι μπαμπά. Ποιος είναι;»
Ο μουσάτος με το μπουφάν, όταν είδε τον άλλο, τον πιο μεγάλο, με το καμηλό παλτό τον αναγνώρισε αμέσως.
    «Ντίνο;» ψέλλισε ο μουσάτος  έκπληκτος και δείχνοντας τον νέο άνδρα που τον κρατούσε ακόμη πρόσθεσε:  «Ο Κωστάκης είναι;»
   «Ακριβώς!Ο Κωστάκης είναι. Κώστα!» είπε ο άνδρας με το καμηλό παλτό,  γυρίζοντας προς τον γιο του «Κατάλαβες ποίος είναι ο κύριος;»
    «Μη μου πεις μπαμπά ότι είναι ο κύριος......που τότε..... στο......»
    «Αυτός είναι Κώστα μου. Αυτός!» Είπε ο πατέρας του με δάκρυα στα μάτια.  Τότε τελείως φυσικά, τελείως συγχρονισμένα οι τρεις άνδρες αγκαλιάστηκαν στη μέση της πλατείας και σχηματίζοντας έναν μικρό κύκλο με τα κεφάλια τους να ακουμπούν το ένα του άλλου, έκλαιγαν κι οι τρεις χωρίς να λογαριάζουν τους περαστικούς που τους κοιτάζαν παραξενεμένοι.


ΙΟΥΝΙΟΣ 1969: ΛΑΓΟΝΗΣΙ


    Είχε πάει τέσσερις το απόγευμα. Ο ψηλός, λεπτός μελαχροινός εικοσιπεντάχρονος νεαρός άνδρας με το γκρι κουστούμι στεκόταν έξω από το φυλάκιο- είσοδο του ξενοδοχείου με τα μπάγκαλοους που ήταν από τις μεγαλύτερες ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας και κουβέντιαζε με τον θυρωρό. Αυτός ήταν ντυμένος με την στολή του και μόνο ναύαρχος.... μπορούσε να του παραβγεί σε μεγαλοπρέπεια.
    Ο νεαρός άνδρας που  έκανε την πρακτική του άσκηση  στο ξενοδοχείο αυτό και  είχε τελειώσει την βάρδια του, στεκόταν τώρα εκεί,  περιμένοντας τα παιδιά της  παρέας του να πάνε απέναντι διασχίζοντας την  λεωφόρο Σουνίου, στην ταβερνούλα που ήταν το μόνο άλλο κτίσμα που υπήρχε στην περιοχή για κανένα καφέ. Τα βράδια εκεί πίνανε τα κρασάκια τους και τρώγανε εξαιρετικά παϊδάκια στα κάρβουνα.
    Στο ξενοδοχείο εκεί μπροστά από την μπάρα εισόδου για τα αυτοκίνητα, σχηματιζόταν ένα πλάτωμα από άσφαλτο που περιβαλλόταν από τον καταπράσινο κήπο της πολυτελούς μονάδας. 
  Σε τούτο το πλάτωμα τώρα ο μικρός τετράχρονος γιος του ξενοδοχειακού διευθυντή, έπαιζε με το τρίτροχο ποδήλατο του. Ο νεαρός μελαχροινός άνδρας παρακολουθούσε αφηρημένος τον μικρό γιο του διευθυντή που πήγαινε μπρος-πίσω με το ποδηλατάκι του και άκουγε ταυτόχρονα  τα διάφορα κουτσομπολιά του ένστολου θυρωρού. Επικρατούσε απόλυτη ησυχία.  
    Ξαφνικά συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Ο νέος άνδρας, αντιλήφθηκε τρια πράγματα ταυτόχρονα. Από τα δεξιά και επί της λεωφόρου Σουνίου κατέβαινε ένα παλιό φορτηγό. Από  δεξιά πάλι αλλά από το εσωτερικό του ξενοδοχείου ερχόταν το λευκό Φίατ του Διευθυντή - πατέρα του μικρού- και αριστερά του το αγοράκι  πήγαινε  με το ποδήλατο προς τον φράχτη του ξενοδοχείου. Τώρα πως και με ποιό τρόπο ο νεαρός άνδρας υπολόγισε την πορεία  του φορτηγού που εκινείτο στον δρόμο και την συνδύασε με  την πορεία του τρίτροχου ποδηλάτου του παιδιού είναι άγνωστο. Πάντως κάποια στιγμή είδε πεντακάθαρα δυο οχήματα να συγκλινουν προς το ίδιο σημείο. Το φορτηγό και το ποδήλατο το μικρού. Δεν είχε καμιά αμφιβολία γι αυτό. 
    Χωρίς να χάσει ούτε δευτερόλεπτο, σαν κάτι να εξερράγη μέσα του,  ξαφνικά άρχισε να τρέχει - όπως δεν έτρεξε ξανά ποτέ στην ζωή του από τότε - προς το παιδί με το ποδήλατο παρακολουθώντας ταυτόχρονα με την  άκρη του ματιού του την πορεία του φορτηγού που φαινόταν να έχει κάποιο πρόβλημα, αλλά  και το Φίατ του πατέρα του παιδιού που τώρα είχε σταματήσει μπροστά στο φυλάκιο.
    Μόλις ο ψηλός νέος έφτασε στο παιδάκι που αμέριμνο πάνω στο παδηλατάκι του πήγαινε προς τον φράχτη του ξενοδοχείου, έτσι όπως έτρεχε, άρπαξε τον μικρό από τον γιακά του πουκαμίσου του και τραβώντας τον προς τα πάνω έστριψε τελείως αντίθετα  από την πορεία που είχε το ποδήλατο και την ίδια ακριβώς στιγμή άκουσε τον φριχτό θόρυβο του φορτηγού να λιώνει με τις ρόδες του το ποδηλατάκι και να πέφτει πάνω στον φράχτη του ξενοδοχείου, όπου και σταμάτησε. 
Κλάσματα του δευτερολέπτου ακόμα και το παιδάκι...........
    Ο νέος μελαχροινός άνδρας είχε εκείνη την στιγμή την εντύπωση ότι όλα γύρω του είχαν ακινητοποιηθεί ή ότι κινούνταν σε αργή ταχύτητα. 
Είδε τον πατέρα του μικρού να τον πλησιάζει, να του παίρνει το παιδί από το χέρι  έτσι όπως το κράταγε απ΄τον γιακά και να το σφίγγει στην αγκαλιά του, είδε τον οδηγό του φορτηγού να ανοίγει την πόρτα και να βγαίνει κουτσαίνοντας, και τον θυρωρό να στέκεται και να τους κοιτάζει έντρομος.
    Μόλις ο κόσμος απέκτησε την «κανονική» του μορφή, ο διευθυντής κρατώντας σφιχτά  τον γιο του στην αγκαλιά του με το ένα χέρι, άπλωσε το άλλο και τράβηξε τον ψηλό νεαρό άνδρα προς το μέρος του. Εκείνος έσκυψε και τότε ο μικρός, ο πατέρας του, και ο νεαρός μελαχροινός άνδρας, αγκαλιασμένοι έκλαιγαν για διαφορετικούς λόγους ο καθένας εκεί μπροστά στην είσοδο του ξενοδοχείου τότε τον Ιούνιο του 1969.


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 

    Όταν οι τρεις άνδρες αποχωρίστηκαν κάπως, αφού  έκλαψαν οι ίδιοι αγκαλιασμένοι ξανά μετά από 42 χρόνια, ο ηλικιωμένος άνδρας με το λευκό  μούσι, κοίταξε με καμάρι τον νέον άνδρα που τώρα θα είχε πατήσει τα σαράντα πέντε. Ήταν ένα λεβεντόπαιδο μέχρι κει πάνω!  
    Είχε ξεχάσει τον πόνο στο γόνατο και τις σουβλιές  στη μέση αλλά και την γελοιοποίηση από το πέσιμο, την στιγμή που άκουσε τον νέον  άνδρα που στεκόταν ανάμεσα στους δυο μεγαλύτερους του να λέει:
    «Είμαι τυχερός! Έχω δυο πατεράδες.  Αυτόν που μου έδωσε την ζωή κι αυτόν μου  έσωσε την ζωή.»
    Νομίζω τελικά ότι αυτό που ονομάζουμε παράδεισος ίσως να είναι τέτοιες στιγμές που  μας χαρίζονται να ζήσουμε  και που ίσως μάλιστα,  να δικαιολογούν ακόμη και την ύπαρξη μας την ίδια!




  

50 σχόλια:

  1. Λένε πως αν τα γυναικεία δάκρυα διαμάντια είναι, τ' αντρίκια, αθάνατο νερό στους αιώνες...
    Απ' την αρχή της γνωριμίας μας το πιστεύω, ευλογημένος άνθρωπος πως είσαι, Χριστόφορε, καλέ μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κλαίω κι εγώ σαν μωρό..... απίστευτα συγκινητικό το κείμενο σου.. και γνωρίζοντας κιόλας ότι κάποια σημεία της είναι αληθινά, τα δάκρυα τρέχουν ακόμα πιο εύκολα!

    Φιλί Διαμαντένιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εγώ, ανάμεσα από δάκρυα, διαβάζω...
    Τι υπέροχη ιστορία !!!
    Έσωσες μια ανθρώπινη ζωή !!!
    Και πόσο όμορφα ξέρεις να γράφεις και να κρατάς αμείωτο το ενδιαφέρον !!!
    Είσαι σπουδαίος άνθρωπος και μεγάλο ταλέντο και είμαι πολύ περήφανη που είσαι φίλος μου !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι να πει κανείς τώρα;
    Τέτοιες στιγμές δεν μιλάς μα ανατριχιάζεις γιατί αισθάνεσαι άνθρωπος...
    Την αγάπη μας φίλε κι ελπίζω το γόνατο και η μέση να είναι καλά.

    (Σταματήστε να τους Ψηφίζετε.."Φτύστε" τους!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νομίζω τελικά ότι αυτό που ονομάζουμε παράδεισος ίσως να είναι τέτοιες στιγμές που μας χαρίζονται να ζήσουμε και που ίσως μάλιστα, να δικαιολογούν ακόμη και την ύπαρξη μας την ίδια!

    οπωσδήποτε έτσι είναι.

    συγκινητική,
    πανέμορφη ιστορία..
    πάνω απ'όλα αληθινή!

    σε ευχαριστούμε που την μοιράστηκες Χριστόφορε μαζί μας..

    καλό σου απόγευμα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πριν προλάβω να διαβάσω την προηγούμενη πέρασες στην επόμενη.

    ---------------
    Νομίζω ότι αξίζει να βγάλεις τα απομνημονεύματά σου σε βιβλίο.

    Έζησες συγκλονιστική ζωή και η περιγραφή που της κάνεις είναι αξεπέραστη.

    Κυκλοφορούν στην πιάτσα βιογραφίες της κακιάς ώρας. Που τραβάνε και τεντώνουν το κείμενο προσπαθώντας, με το ζόρι, να κάνουν την ζωή του βιογραφούμενου εντυπωσιακή.

    Εσύ, πέραν του ότι η ίδια η ζωή σου είναι εντυπωσιακή, την αφηγείσαι με τόσο ευχάριστο τρόπο που νομίζει κανείς ότι ρέει σαν νερό στο ρυάκι. Τελείως απρόσκοπτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΑΠΊΣΤΕΥΤΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΕΕΕΕΕ
    συγκλονιστικό νάσαι πάντα καλά και να μας χαρίζεις το ταλέντο σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Απίστευτη σύμπτωση!!! Μου θύμισε το γνωμικό που λέει:"κάνε το καλό και αυτό κάποια μέρα θα σου επισταφεί!" Ετσι και με σένα...
    Σου έχω πει πόσο μ'αρέσει να σε διαβάζω? Δεν σε βαριέμαι βρε Χριστόφορε! Εχεις έναν μοναδικό τρόπο να προσελκύεις λέξη με λέξη το ενδιαφέρον μου!

    Y.γ. Τώρα που θάρθει το Πάσχα θέλω ν'αγοράσω ιδιαίτερα κουλουράκια...θα μου πεις πού θα τα βρώ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Απίθανη γραφή ξέρεις να κρατάς τον αναγνώστη να κρέμεται απ'την πένα σου στην κυριολεξία!

    Κι όμως πιστεύω τίποτα στην ζωή μας δεν είναι σύμπτωση όλα γίνονται για κάποιο λόγο.
    Μετά 42χρόνια ο χρόνος μπορεί να αλλάζει τα χαρακτηριστικά αλλά η καρδιά δεν ξεχνάει τέτοιες πράξεις αναγνωρίζει τον ευεργέτη της μέσα από πλήθος ανθρώπων.

    Καλό βράδυ με θαλασσινά για δροσιά και αγαλλίαση:))

    Ελπίζω να είσαι γερός μετά την πτώση:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ότι θα έβαζες τον φορτηγατζή να πέσει πάνω στο φράκτη του ξενοδοχείου, για να σώσεις τον γυιό του διευθυντή σου και να ανέβεις επαγγελματικά, δεν το περίμενα ποτέ από σένα Χριστόφορε!
    Αλλά όπως είπε και κάποια ψυχή, ουδείς άσφαλτος..

    Πάντως γράφεις τόσο όμορφα, που παρόλο που γνώριζα την αλήθεια κατάφερες και με συγκίνησες.. Η ζωή σου μοιάζει να είναι γεμάτη από Deja vu.. Τυχαίο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Βαθειά συγκινητικό Χριστόφορε και πραγματικά αντάξιό σου..
    Μπορώ να σε φανταστώ να κάνεις την Υπέρβαση και να κυνηγήσεις το χρόνο προκειμένου να σώσεις ένα ανθρώπινο αθώο ανύποπτο πλάσμα.
    Με συγκλόνισε η περιγραφή της Στιγμής αυτής!
    Τα Σέβη μου Μαιτρ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αν υποψιαστώ οτι κόρη σου είναι η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους και γαμπρός σου ο Φάνης Μουρατίδης..!
    Αν υποψιαστώ........
    Θα χαρώ απίστευτα, πιστέ μου Ιππότη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Άξιζε αυτή την συγκινητική ιστορία να την διαβάσω
    απόψε έως αργά….
    Μια που έχω ζήσει πολλές όμορφες στιγμές στην Ελλάδα.
    Και δεν τα ξεχνώ!!!
    Έχεις μια ωραία γραφή και έβλεπα κάθε λεπτομέρεια ζωντανά
    μπροστά στα ματιά μου..

    Σε ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. τι μικρός που είναι ο κόσμος..γεμάτος συγκίνηση.
    Έτυχε και γνωριστήκατε, έτυχε και σε βοήθησε, σε κάτι τέτοια δεν χωράει η τύχη...

    καληνύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολύ καλό !!!

    Ανθρώπινο, τρυφερό, ζεστό. Και ΦΥΣΙΚΑ καλογραμμένο !

    Μπράβο !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Είχα καιρό να περάσω ή είναι ιδέα μου;Χμμμ!!!Από τώρα άρχισα να έχω προβλήματα με τη μνήμη! :-)

    Με ξάφνιασες τόσο ευχάριστα με τη γλυκειά σου ιστορία!!!Πάνω που είπα πως μου χτύπησες και τώρα θα σας έχω με τον "άλλον" σε αντικριστά κρεβάτια του πόνου, με έκανες να τα ξεχάσω όλα με την ιστορία σου! :-))))

    Είσαι ο αξιαγάπητος γεράκος μου, πάει και τελείωσε!!!

    ΥΓ.Το "γεράκος" το λέω με την πιο αγαπησιάρικη έννοια που θα μπορουσα να βρω!Μην παρεξηγηθώ!!!Ο μπαμπάς μου είναι 66 και σε καμία περίπτωση δεν σας θεωρώ γέρους!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @Sταυρούλα
    Υπέροχο αυτό που γράφεις για τα δάκρυα. Είναι κάτι που αξίζει κανείς να το θυμάται και να το μνημονεύει.
    Ευτυχώς έχω την ευλογία της δική σου παρουσίας εδώ πράγμα τεράστιας συναισθηματικής αλλά και πρακτικής αξίας για μένα. Καλή σου μέρα Σταυρούλα. Ευχαριστώ!!!!


    next day
    Πως μπορώ άραγε να πω ότι χαίρομαι που σε έκανε το κείμενό μου να κλάψεις; Όμως σίγουρα μπορώ να πω ότι είσαι ένα ευαίσθητο πλάσμα με τρυφερή καρδιά και αυτό σίγουρα με κάνει να χαίρομαι που βρίσκεσαι εδώ μαζί μου. Καλή σου μέρα και σήμερα και όλες τις next days!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @magda
    Μάγδα μου είμαι σίγουρος ότι οποιοσδήποτε ήταν στην θέση μου εκείνη την στιγμή το ίδιο θα έκανε. Κάποτε θα γράψω για την συνέχεια της σχέσης μου με τον πατέρα του παιδιού αυτού κατά την διάρκεια της ξενοδοχειακής μου καριέρας.
    Εγώ είμαι που διεκδικώ το δικαίωμα να είμαι περήφανος που με θεωρείς φίλο σου!!


    @Καπετάνιος
    Φίλε μου πράγματι στη ζωή μας υπάρχουν στιγμές που σε κάνουν να αισθάνεσαι ακριβώς αυτό που εύστοχα λες: Ανθρωπος. Μόνο και μόνο για τούτες αξίζει να ζει κανείς....αν έχει και μια Καπετάνισσα δίπλα στου βεβαίως, βεβαίως.....
    Ευχαριστώ σε πλοίαρχε και ναύαρχε και αρχηγέ του στόλου και..... ποιός τους χ.... Καπετάνιε μου. Νάσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @flash
    Είναι η πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια που για κάποιο λόγο η ιστορία αυτή ήθελε να βγεί και βρήκε αφορμή το πέσιμο μου στην πλατεία. Πολλά πράγματα γίνονται ίσως για έναν άγνωστο σκοπό. Πολύ χαίρομαι που σε άγγιξε η ιστορία αυτή. Δικαιώνει την επιθυμία μου να την διηγηθώ.
    Καλή σου μέρα και ευχαριστίες για την παρουσία σου.

    @IonnKorr
    Τα λόγια σου Ιονν κάνουν τον παππού τον γκρινιάρη χα χα χα, να χαμογελάει. Αλλά ο παππούς αυτός δεν ξέρει αυτή την στιγμή πόσο θα του ... στοιχίσουν τα καλά σου λόγια γιατί μετά την μακρά σχετικά απουσία σου φοβούμαι ότι έχεις αναδιαρθρώσει τον τιμοκατάλογό σου καθώς και το ΦΠΑ. Αναμένω με αγωνία τον λογαριασμό χα χα χα!
    Να σαι καλά ρε Ιονν σε ευχαριστώ πολύ. Χαίρομαι που σε βλέπω και το ξέρεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @marilise
    Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!! Ειλικρινά με αναζωογονεί η παρουσία των φίλων μου εδώ μέσα. Χαίρομαι ιδιαίτερα που "ένιωσες" την ιστορία.
    Καλή σου μέρα με θερμές ευχαριστίες!!


    kariatida62
    Η χαρά να διαβάζει ο ένας τα κείμενα του άλλου είναι αμοιβαία στην περίπτωσή μας. Όποτε διαβάζω κείμενα σου οποιοδήποτε και να είναι το θέμα καταφέρνεις με μαεστρία και το κάνεις εξαιρετικά ελκυστικό πάντα.
    Για τα κουλουράκια θα σου πω!!!
    Το Μαμούνι τι έγινε; Εαρινή κόπωση;
    Καλή σου μέρα κορίτσι μου.Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @zoyzoy
    Ευτυχώς η πτώση δε μου άφησε κανένα πρόβλημα. Εαν βέβαια δε μεσολαβούσε η συνάντηση που περιγράφω ίσως να είχα ψυχολογικό πρόβλημα μόνο.
    Αλλά πράγματι τελικά όλα έχουν ένα σκοπό στη ζωή αυτή. Ακόμη και αυτά που γράφω τούτη την στιγμή ίσως κάποτε να έχουν κάποια επίδραση κάπου στο μέλλον!!
    Βάλε και κάποιο ανοιξιάτικο μυρωδικό στα θαλασσινά σου ε;
    Καλή σου μέρα φίλη μου. Ευχαριστώ!


    @dolfman
    χα χα χα . Είδες; Πάντα με χαρακτήριζε ο αριβισμός εμένα!! Μα να στείλω ολόκληρο φορτηγό να πέσει στον φράκτη για σκοπούς .... χα χα χα.
    Deja vu? Καθόλου τυχαίο. Δίκιο έχεις. Σε χαίρομαι όταν σε διαβάζω. Ευχαριστώ πολύ και καλή δημιουργική μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @Ρεγγίνα
    Βασίλισσα μου η υπηρεσία στην αυλή σου και οι ασκήσεις στις οποίες μας υποβάλεις καθημερινά με έκαναν άξιο για τέτοιο τρέξιμο. χα χα χα
    Είναι ιδιαίτερη τιμή που πατάς το πόδι σου στο ταπεινό μου σπιτικό Βασίλισσα. Καλημέρα σε σένα και σε όλη σου την επικράτεια.

    Υ.Γ Ναι τα δυο παιδιά είναι ακριβώς όπως τα λες. Σωστά υποψιάζεσαι!!! χα χα χα.


    @Bitch
    Εμείς οι δυο πρέπει να γνωριστούμε καλύτερα μέσα από τούτο το μέσον. Θα έχουμε υποπτεύομαι πολλά να πούμε. Η επίσκεψή σου και η καλοσύνη σου να μείνεις και να μου αφήσεις και τόσο όμορφο σχόλιο είναι μεγάλη χαρά για μένα. Καλή σου μέρα και θα τα ξαναπούμε.

    @Iliokamenos
    Φίλε μου και δεν είναι μόνο αυτά! Κάποτε ίσως γράψω και τι έχει συμβεί στο ενδιάμεσο χρόνο. Είναι πολύ παράξενη η ζωή αλλά πολύ όμορφη όταν συμβαίνουν τέτοια.
    Να σαι καλά και σε ευχαριστώ που ήλθες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @GiP
    Γιώργο σε ευχαριστώ. Αλλά 1:38 πμ ;;; Τι διάολο!!! Περιμένω για το περπάτημα.


    @porcupine
    Δεν έχει σημασία αν έχεις καιρό ή όχι να περάσεις. Εδώ είσαι τώρα.
    Το "γεράκος" ουδόλως με χαλάει. Αντιθέτως έχει μέσα του μια τρυφερότητα. Και πες στον πατέρα σου ότι πρέπει να με σέβεται. Του ρίχνω ένα χρόνο. Κι εσύ θέλω να χαμογελάς. Κάθε χαμόγελο είναι μια κόκκινη καρδιά στις κουκκίδες του χρόνου που περνάει (γεράκος είπε). χα χα χα
    Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. " Νευρίαζε όπως πάντα με κείνους που πάρκαραν τα αμάξια τους στα πεζοδρόμια, και τον ανάγκαζαν να κάνει ζιγκ-ζαγκ στα ήδη κακοτράχαλα, απαράδεκτα πεζοδρόμια με τις ξεχαρβαλωμένες πλάκες." (ΚΛΑΣΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ) ... Καλημέρα να είσαι πάντα καλά, η πένα και η σκέψη σου να έχουν ελευθερία !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. θα ήθελα να σε κοιτούσα στα μάτια. να σου χαϊδέψω τα γόνατα και τη μέση σου. να σου πω πως σ' αγαπώ. αγαπώ την ψυχή σου. τον χαρακτήρα σου και την γραφή σου που απορρέει από τα δυο προηγούμενα.
    θα ήθελα να σου πω ευχαριστώ.
    θα ήθελα να σου πω πως με την ιστορία τούτη, σώζεις και εμένα με το δικό μου ποδήλατο... από τη σύγκρουσή μου με την απογοήτευση...

    σ' ευχαριστώ που υπάρχεις. που διάλεξες αυτόν τον τρόπο ζωής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. ξαναγύρισα, να σχολιάσω, τώρα το ελέγχω...νομίζω, δεν είμαι κι απόλυτα σίγουρη...και τί να σχολιάσω? Αυτός ο μαγευτικός σου τρόπος να μας συγκινείς, να μας αγγίζεις, να μας παρασύρεις...καταπληκτικέ μου γλυκέ Χριστόφορε, είσαι μοναδικά υπέροχος!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Nαι chrisaki μου. Αυτό λέω κι εγώ πως είναι ο παράδεισος:

    "τέτοιες στιγμές που μας χαρίζονται να ζήσουμε και που ίσως μάλιστα, να δικαιολογούν ακόμη και την ύπαρξη μας την ίδια!"

    Πολύ ανθρώπινο και καλογραμμένο διήγημα! Σε ευχαριστώ.

    -------------------

    Και για να ευθυμήσουμε λίγο:

    Δήμητρα, ετών 10, καβάλα στο ποδήλατό της, τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε παραλιακή οδό. Άνδρας ετών 40 φεύγα, κατευθύνεται με χαμηλή ταχύτητα στην ίδια παραλιακή οδό με την... μπουλντόζα του.
    Δήμητρα βλέπει μπουλντόζα και πατάει πίσω φρένο. Πίσω φρένο δεν πιάνει. Μπουλντόζα πλησιάζει. Δήμητρα πανικοβάλλεται. Πατάει με δύναμη μπροστινό φρένο. Η μπροστινή ρόδα κολλάει στην άσφαλτο. Η πισινή ρόδα αναπηδάει, η Δήμητρα κάνει ένα σάλτο μορτάλε στον αέρα και ... προσγειώνεται ... ηρωικώς στη "χούφτα" της μπουλντόζας.
    Η ψυχραιμία του άτυχου 40άρη οδηγού της μπουλντόζας, ακόμη αγνοείται!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Χριστόφορε, συνέχισε να γράφεις...
    και δημοσίευε τις ιστορίες σου καθημερινά....


    (χεχεχε ανέκαθεν ήμουν απαράδεΧτα συμφεροντολόγος....)


    αν υποψιαστώ ότι ο μπαγάσας ο οπτικός σούδωσε τα γυαλιά του γαμπρού σου επι τούτου, ...μόνο και μόνο επειδή είχε συνεννοηθεί με τον Κώστα ο οποίος ήθελε να σου κάνει έκπληξη μετά από τόσα χρόνια ....
    βρε χάθηκε ο κόσμος να είχες σώσει τον τραπεζίτη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. ...και λένε ότι οι άνδρες δεν κλαίνε!!!!!!!!!!!
    Είναι δυνατόν;
    Πέρασα για μια σύντομη "καλημέρα" κι έμεινα!
    Χαιρετισμούς από τη Νέα Υόρκη (κρύο μετά ...ηλίου)
    Υιώτα
    αστοριανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Τι υπέροχη Ιστορία! αναρωτιέμαι πόσες
    ανάλογες θα έχεις να μας διηγηθείς!
    Αν αναλογιστούμε,την ενδιαφέρουσα ζωή
    που έζησες και ζεις,αρχίζοντας από την
    Αφρική,και ζώντας σε τόσα διαφορετικά
    μέρη,σύμφωνα με την εντύπωση που
    σχημάτισα διαβάζοντας τις αναρτήσεις σου.
    Περιμένω την επόμενη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Να ξέρεις ότι ο Θεός σε έβαλε εκεί να σώσεις αυτό το παιδί!!!!! Σημφωνώ κι εγώ με τη Σταυρούλα, ότι είσαι ευλογημένος άνθρωπος και χαρισματικός!!!!
    Την καλησπέρα μου και τα σέβη μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Πέρασα βραδυ και τρόμαξα που είδα
    την ανάρτηση...να διαβάσω...να μη διαβάσω αστο καλύτερα το πρωί...ας ρίξω μονο μια ματια...
    Τς τς τς εσύ και η Αντιγόνη με τα δεφτέρια σας
    ........................................
    Έγραψες Χριστόφορε...και λόγια δεν έχω να πω τα είπε όλα η Sταυρουλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Τα παιδιά σου μ αρέσουνε πολύ!!!
    Και τώρα ακριβώς ακούω το ένα σου που διαβάζει Σμέμαν..! Καταπληκτικός!

    Πετάχτηκα από τα χειμερινά μου ανάκτορα για να σου πω μια καληνύχτα! Και φεύγω γρήγορα γιατί μπορεί μεν η ρόμπα μου να είναι μεταξωτή βελούδινη, με φύλλο χρυσού στα μανίκια, αλλά ρόμπα είναι! Άσε που σκοπεύω αύριο πρωί να εκποιήσω τα ..μανίκια για να βγάλω το μήνα, καθώς είναι πολύ δαπανηρή η συντήρηση των πύργων μου..'ασε!
    Δύσκολοι καιροί για βασίλισσες Ευπατρίδη μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. ΠΕΜΤΗ 7/4
    ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΟΣΕΣ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΚΑΛΟΣΎΝΗ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟΣΗ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΧΩ ΑΚΟΜΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕΙ.
    ΕΚΤΑΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΧΘΕΣ. ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΘΑ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΜΕΣΩΣ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ.
    ΣΑΣ ΦΙΛΩ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ. ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ!!!
    A!!! ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΑΣΩ ΘΑ ΔΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΥΧΟΝ ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Να λοιπόν και η συγκινητική πτυχή των αφηγήσεών σου!
    Επίσης πολύ καλή, όπως και η κωμική και η τρομακτική!
    Είδες όμως πώς μια σειρά από συμπτώσεις, έστω και με δυσάρεστα συμβάντα όπως ένα στραβοπάτημα και μία πτώση στο πεζοδρόμιο, μπορούν να οδηγήσουν σε μια πολύ ευτυχή συγκυρία;
    Επανέρχομαι σε μια παλιότερη πρότασή μου: Γιατί δεν δίνεις τα γραπτά σου για σενάρια (π.χ. μικρών αυτοτελών επεισοδίων) στη TV; Εγώ πάντως περιμένω… Και τώρα, ξέρω και ποιοι ηθοποιοί θα παίζουν και μου αρέσει ακόμη περισσότερο η ιδέα!
    Προσοχή τώρα το Σαββατοκύριακο: Απ΄ ό,τι κατάλαβα, τα weekends κάνεις τον cascadeur: κρατάς εγγόνια…
    Να περνάς καλά Χριστόφορε! Σε φιλώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. ASSOS
    Έχουμε βλέπω την ίδια οπτική για τα χάλια και την σκληρότητα που έχει αποκτήσει αυτή η πόλη.
    Ελπίζω το πνεύμα τουλάχιστον να μπορεί να κινείται ελεύθερα χωρίς τα προσκόμματα και την κακή αισθητική που μας περιβάλει.!
    Καλό απόγευμα Άσσε φίλε!!


    @ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ
    Άναψες έναν λύχνο ζεστό και φωτεινό μέσα στην καρδιά μου με τα όμορφα σου λόγια. Ηρέμησε η ψυχή μου και χαμογέλασε το είναι μου. Ήταν ένα δύσκολο 48ωρο αυτό το τελευταίο και έτσι είναι βάλσαμο τα λόγια σου.
    Θα ήθελα να είμαι εγώ που θα έλεγε ευχαριστώ για όσα που προσφέρεις με την καρδιά σου.
    Νιώθω την ευλογία των αισθημάτων σου και είμαι ευγνώμων όσο δεν μπορείς να φανταστείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. oneiremata
    Πλάσμα γλυκό και ευαίσθητο, δεν χρειάζεται καν να σχολιάσεις. Αρκεί που βρίσκεσαι εδώ. Αρκεί που νιώθω την παρουσία σου. Μου αρκεί για να είμαι ευτυχής και περήφανος για την παρέα που φτιάξαμε μαζί εδώ μέσα.


    @Δήμητρα
    Ουφφφφφ!!!! Η παιδική σου περιπέτεια με άγχωσε πάρα πολύ και ομολογουμένως ήταν τρομερά επικίνδυνο αυτό που σου συνέβη!!!!
    Φαντάζομαι τους δικούς σου!!! Πάντως το περιγράφεις τόσο ρεαλιστικά που σε βλέπω τώρα. Σου έχω βάλει μάλιστα και κοτσιδάκια. με άσπρη κορδελίτσα!!!.
    Τι να ευθυμήσουμε βρε Δήμητρα...μέσα στην χούφτα της τέρατος; Τελικά είσαι μαϊμού και μάλιστα μαϊμού του Κωλέττης όπως λέγανε οι πιο παλιοί!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. @Δρ. Απαράδεχτος
    Μα δεν μου έχεις πει ποια είναι τα αντισταθμιστικά ωφελήματα από την παραγγελιά των "γερτών" γραπτών μου για σένα, χα χα χα
    Να σώσω τον τραπεζίτη! Εννοείς τον Banker ή το δόντι που χρειάζεται και βγάλσιμο κιόλας!!! χαχαχαχα
    Είσαι Απαράδεχτα απαράδεχτος. (Μήπως όμως είναι καλό αυτό;) Χμμμμμ!!!
    Καλό σου βράδυ!!!!


    @Αστοριανή
    Μα είναι υπέροχο!!! Χαίρομαι ιδιαίτερα που σε βλέπω. Ελπίζω να τα λέμε συχνά. Θα σε επισκεφτώ στον χώρο σου. Κρύο ε; Το Υιώτα είναι το όνομά σου; Αν είναι πολύ μου αρέσει!!! Καλή σου μέρα!Και ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. @Frezia
    Νομίζω πως όλοι μας έχουμε πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες να διηγηθούμε από τις εμπειρίες μας στην ζωή. Ίσως χρειάζεται κάποιο "κλικ" για να τις ξεκλειδώσουμε για να βγούνε από την γωνιά εκείνη της μνήμης που είναι κρυμμένες.
    Να είσαι καλά για τα όμορφα σου λόγια και σε ευχαριστώ.


    @stavroulazerva
    The "Stavroules Concpirancy"!!!
    χα χα χα! Τα όσα καλά μου λες αντανακλούν σε κείνον που τα γράφει για την γενναιοδωρία του. Κι εσύ είσαι άπλετα γενναιόδωρο άτομο. Κι όχι μόνο αλλά και είσαι μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ψυχή. Ευλογημένοι οι άνθρωποι που ζούνε γύρω σου.
    Ευχαριστώ πολύ.oneiremata
    Πλάσμα γλυκό και ευαίσθητο, δεν χρειάζεται καν να σχολιάσεις. Αρκεί που βρίσκεσαι εδώ. Αρκεί που νιώθω την παρουσία σου. Μου αρκεί για να είμαι ευτυχής και περήφανος για την παρέα που φτιάξαμε μαζί εδώ μέσα.


    @Δήμητρα
    Ουφφφφφ!!!! Η παιδική σου περιπέτεια με άγχωσε πάρα πολύ και ομολογουμένως ήταν τρομερά επικίνδυνο αυτό που σου συνέβη!!!!
    Φαντάζομαι τους δικούς σου!!! Πάντως το περιγράφεις τόσο ρεαλιστικά που σε βλέπω τώρα. Σου έχω βάλει μάλιστα και κοτσιδάκια. με άσπρη κορδελίτσα!!!.
    Τι να ευθυμήσουμε βρε Δήμητρα...μέσα στην χούφτα της τέρατος; Τελικά είσαι μαϊμού και μάλιστα μαϊμού του Κωλέττης όπως λέγανε οι πιο παλιοί!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. @ElenaG
    Σε έχω κατατρομάξει ε; χα χα χα
    Πολύ χαίρομαι που ήρθες όμως έστω και κοιτάζοντας διστακτικά νυχτιάτικα για να δεις τι έργο παίζει.
    Σε ευχαριστώ κορίτσι μου. Για πες μου ο καιρός σας πως είναι; Καλό σου βράδυ.


    @Ρεγγίνα
    Βασίλισσά μου σου αρέσει ο Σμέμαν; Πολύ χαίρομαι!! Και θα χαρεί και ο γαμπρός μου όταν του το πω. Σε ευχαριστώ για τα καλά λόγια για τα παιδιά μου.
    Βασίλισσα αυτή η ρόμπα θεέ μου με τρελαίνει. Ξέρω ότι είναι αμαρτία που το λέω αλλά δεν με ενδιαφέρει, ακόμη και αν διατάξεις 40 ραβδισμούς!!! Όχι Βασίλισσα μη πουλήσεις κι εσύ αρκετά θα πουλήσουν οι άλλοι. Κι εγώ μετά σε ποιο πύργο θα διανυκτερεύω;
    Για σένα θα αγωνιστεί ο λαός σου!! Δηλαδή ΕΓΩ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. @nameliart
    Κοριτσάκι με τα πινέλα, χαίρομαι πάρα πολύ που σε βλέπω.
    Η πρότασή σου με κολακεύει ιδιαίτερα αλλά δε νομίζω ότι όσα γράφω είναι του στυλ της.
    Μακάρι να έβλεπα κάτι που έγραψα να παίζεται από αυτούς που υπονοείς. Αλλά κανείς δεν ξέρει. Μπορεί κάποτε να συμβεί και αυτό. Την βοήθεια σου βέβαια που τόσο αφειδώς προσφέρεις την θεωρώ ανεκτίμητη συμβολή και τιμή μεγάλη.
    Εσύ να μη ξεχνάς να μου φιλάς το κοριτσάκι που σε έφερε εδώ που είσαι τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. Αγαπητέ μου...Λαέ!!
    Δεν έχεις γράμμα απόψε εσύ, καθώς εν αγνοια σου, ιπποτικά φερόμενος έδωσες τη θέση σου σε μία αιθέρια ύπαρξη (βλέπε Μαριάνθη..)Κι επειδή με τη Χαρά σε κουβεντιάσαμε απόψε που είμαι βέβαιη ότι είχες προ ολίγου (πολύ ολίγου..) λόξυγκα, μπές εδώ : http://anemondixtia.blogspot.com/2011/04/blog-post_2133.html
    πάραυτα!
    Όσο για τη..ρόμπα, θα επανέλθω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Πολύ συγκινητική ιστορία και απόλαυσα πραγματικά το γράψιμο.Ευαίσθητο αλλά στιβαρό .Τελικά συμφωνούμε ο Παράδεισος είναι στιγμές!
    Χαρά ...η ημέτερη! Την Καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. @Ρεγγίνα & ΧΑΡΑ η Ημετέρα!!!!
    Με έχετε ευχάριστα μπερδέψει εσείς οι δυο μετά συγχωρήσεως δηλαδή!!!

    Πάντως όπως και να χει Υμέτερός σας είμαι εγώ και μετ ευχαριστήσεως μάλιστα!!!
    Τα καλά λόγια με τιμούνε και ευχαριστώ πολύ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. XRISTOFORE θα με συγχωρέσεις που άργησα να έρθω??
    Αργησα,και αντί να με "μαλώσεις" μου έδωσες και άλλο ενα μάθημα...μάθημα ανθρωπιάς,καλοσύνης, θα πω όμως οτι και να μην διάβαζα αυτή την καταπληκτική ιστορία, 'ΞΕΡΩ 'ΓΙΑ ΣΕΝΑ και ας μη σε γνωρίζω ,αυτά τα πράγματα τα νιώθεις μεσα σου ..και γω καλέ μου ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΕ ΞΕΡΩ απο την πρώτη στιγμή που ήρθες στο 'ΣΠΊΤΙ ΜΟΥ" την ποιότητα του ανθρώπου...
    Θα ήθελα να πω και κάτι άλλο άσχετο επέτρεψέμου ,συγκινηθηκα οταν κατάλαβα σε ενα περιοδικό μαγειρικής διάβασα συνταγή της κόρης ΕΒΙΤΑΣ ...
    Να τη χαίρεσαι και να σε χαιρονται...
    Σου ευχομαι ολοψυχα Καλή εβδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΕ έπρεπε να επανέλθω για ενα πολύ σοβαρο λόγο μολις έμαθα οτι η Αννα Μαρία Παπαχαραλάμπους είναι κόρη σου!!!!!!!!!!!
    Θα ήθελα να σε πληροφορήσω οτι έχω φωτογραφηθεί μαζί της στο καμαρίνι της οταν έπαιζε στο θέατρο στην παρασταση 'Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΓΕΙΑ" με τον Σπύρο Παπαδόπουλο!!!!!
    Πόσο συγκινήθηκα και θέε μου θυμάμαι οτιέλεγα στα παιδιά μου που με ρωτούσαν πόσο ψηλή ειναι η Αννα παρότι ειμαι και γω ψηλή 1,75 με περνούσε ...
    Θα ήθελα να τις δώσεις τα χαιρετίσματα μου βρήκα και τη φωτο...
    φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. @TANIA
    Ξέρεις πόσο μεγάλη είναι η εκτίμηση μου για το πρόσωπό σου. Πράγματι ευτυχώς έχω καλά παιδιά. Εχω και το γιο μου που ασχολείται με τα media και αυτός.
    Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Και να ξέρεις, δεν σημαίνει τίποτα αν κάποιος απο μας αργεί να επισκεφθεί τον άλλον. Ο καθένας ξέρει την αξία του άλλου και αυτό είναι το σημαντικό.
    Καλή σου μέρα Τάνια μου και καλή εβδομάδα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. Με πήραν τα ζουμιά πρωί πρωί...όποιος έχει παιδιά καταλαβαίνει πως ότι έκανες είναι πέρα από κάθε ευγνωμοσύνη... Πως να πει κανείς ευχαριστώ και να κλείνει μέσα του όσα νιωθει;;

    Ναι για κάτι τέτοιες στιγμές αξίζει να λεγόμαστε άνθρωποι... να μας θυμίζουν τουλάχιστον ότι είμαστε....

    Τα φιλιά μας και την αγάπη μας ακριβέ μας φίλε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  49. @Καπετάνισσα
    Ανταποδίδω ολόκαρδα τα όμορφα λόγια και συμμερίζομαι τα βαθιά συναισθήματα. Τα δέοντα στον Καπετάνιο μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  50. Πως τα φέρνει η ζωή ε;

    Αλλά και πως τα γράφεις κι εσυ ε;

    Ποιος ειναι άραγε ο ψηλος μελαχρινός;;;;

    Θα το βαλω κουιζ και θα κερδίσει όποιος δε το βρει!!!

    φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή